کارتون بازاریابی محتوا

طبق معمول همیشه مشغول گشت و گذار در وب بودم که با سایت زیبا و خلاقانه marketoonist.com آشنا شدم. این وبسایت هر هفته یک کارتون تولید می‌کند و در آن موضوعات مرتبط با بازاریابی را محور بحث‌های خود قرار می‌دهد. اگر چه تمامی پست‌های آن ارزش خواندن را دارد، اما در میان آنها کارتون زیر نظر من  را جلب کرد.

بازاریابی محتوا

ترجمه جمله بالا در این مایه‌ها است

من درباره بازاریابی محتوا برای بازاریابان محتوا که برای سایر بازاریابان محتوا ، بازاریابی می کنند تولید محتوا می کنم.

به نظرم جمله بالا به زیبایی، حقیقت تلخ این روزهای بازاریابی محتوا را نشان می‌دهد. بازاریابان محتوایی که در مورد بازاریابی محتوا برای بقیه بازاریابان محتوا، محتوا تولید می‌کنند و این چرخ مدام تکرار می‌شود.

اما نکته‌ای که در این بین فراموش شده، این است که هدف تمام این ابزارها فقط  و فقط یک چیز است و آن هم  شناخت و رضایت مخاطب و مشتری است. که در این چرخه مغفول مانده.

به همین دلیل است که ما همه جا در مورد بازاریابی محتوا می‌شنویم و می‌خوانیم اما در عمل و در کسب‌وکارها شاهد آن نیستیم.

حرف‌های قشنگ و شیک و باکلاسی که در مورد بازاریابی محتوا زده می‌شود. اما در واقعیت چیزی که مشاهده می‌کنیم چیزی از جنس تولید محتوا با دوهزار تومان است.

احساس می‌کنم این روزها کسب و کارها بیش از آن که به دغدغه‌های مخاطبان خود توجه کنند، نیازهای آنها را بشناسند و برای آنها محتوا تولید کنند، برای جلب رضایت موتورهای جستجو، برای آنها محتوا تولید می‌کنند.

 

طول مناسب برای پست های وبلاگ

مردم اغلب از من می‌پرسند اندازه پست‌ های وبلاگ یا مقالات خبرنامه چقدر باید باشد. پاسخ من همیشه به این صورت است “هر قدر که نیاز است” (جو پالیتزی)

به نظر می‌رسد همه چیز بستگی به مخاطب دارد. اگر شما مخاطب خود را می‌شناسید و تنها هدف و دغدغه شما رضایت اوست. شاید یک پست ۱۵۰۰۰ کلمه‌ای هم مفید باشد. همچنین که یک پست ۳۰ کلمه‌ای. فقط کافیست مخاطب خود را به مرور زمان بشناسید و به فراخور نیازهای او طول مناسب را پیدا کنید.

و فراموش نکنیم همانطور که پالیتزی هم در کتاب خود اشاره می‌کند بازاریابی محتوا خوب باعث می‌شود مخاطب بعد از آن به شیوه‌ی متفاوتی فکر کند و بیاندیشد و به عبارتی باعث تغییر رفتار مخاطب می‌شود. در نتیجه می‌توان برای مخاطبی که یک پست ۲۰۰ کلمه‌ای او را خسته می‌کند طوری محتوا تولید کرد که بعد از گذشت چند ماه تشنه‌ی پست‌های ۱۰۰۰ کلمه‌ای و بیشتر باشد.

باور من این است که حتی مخاطبان شبکه‌های اجتماعی را می‌توان علاقمند به خواندن پست‌های طولانی کرد. می‌توان رفتار آنها را شکل داد به طوری که به گونه‌ی دیگر فکر کنند و حتی زندگی کنند. فقط نیاز به کمی صبر و حوصله دارد.

البته این نکته را هم فراموش نکنیم که ما باید همزمان در دو جبهه تلاش کنیم. یعنی باید گوگل را هم به نحوی راضی نگه داریم. این همان قسمتی است که سئوکار ها به ما پیشنهاد می‌دهند که پست‌هایتان حداقل ۳۰۰ کلمه باشد تا توسط گوگل ایندکس شود. اما معنای آن این نیست که هرگز نباید کمتر از آن بنویسم. و مثلا حرفی را که می‌شود در سه خط گفت را به زور کلمات به حداقل مجاز رساند. در این صورت اگر چه گوگل را خشنود کرده‌ایم اما مخاطب را از دست خواهیم داد.

به نظر من مخاطب در فضای دیجیتال حساس‌تر است ( لغت بی حوصله را دوست ندارم) و باید با ملاطفت و حساسیت بیشتری با او رفتار کرد.

دوست دارم در پست‌های بعدی باز هم کمی در مورد تایپوگرافی بنویسم.

 

یک نکته‌ی کوچک برای سبز ماندن محتوا

قبلا در پست همینگوی و محتوای همیشه سبز کمی در مورد محتوای سبز صحبت کردم. آنجا گفتم که همینگوی قصد داشت با حذف عنصر زمانی اثری خلق کند که همیشه خواندنی باشد.

در این پست قصد دارم تا به یک نکته کوچک و البته فراموش شده که کمک می‌کند محتوای ما سبز بماند اشاره کنم.

بحث را با یک سوال شروع می‌کنم

آیا برای شما هم پیش آمده که با دیدن تاریخ انتشار یک مطلب در وب، از خواندن آن به این علت که قدیمی است صرف‌نظر کنید؟

همه ما کمابیش با چنین خطای مواجه شده‌ایم. مثلا اگر در جستجو‌های خود به مطلبی که زمان انتشار آن برای ۱۰ سال پیش است برسیم. ناخودآگاه در برابر آن جبهه می‌گیریم و همین برچسب قدیمی بودن باعث می‌شود که آن مطلب را مفید ارزیابی نکنیم. حتی اگر چنین خطای را مرتکب نشویم آن حسی که از خواندن یک مطلب جدید تجربه می‌کنیم را نخواهیم داشت.

به همین علت اگر محتوایی تولید می‌کنید که از جنس خبر نیست و تاریخ انقضا ندارد یعنی مربوط به یک زمان و یک دوره مشخص نیست. شاید بهتر باشد برای آن تاریخ انتشار مشخص نکنید.

تاریخ دقیق انتشار اگر چه برای سایت‌های خبری یک مزیت اساسی به شمار می‌رود. اما استفاده از آن حداقل از نگاه من برای یک وبلاگ تخصصی و یا یک سایت آموزشی چندان قابل دفاع نیست.

شما با تاریخ‌دار کردن محتوا عملا بعد از چندین سال اثرگذاری و تاثیر آن را با دستان خود از بین می‌برید. مگر اینکه محتوا را بازنشر کنید که این در مورد تمام پست‌ها غیر ممکن است.

اگر هم نویسنده‌ای هستید که منظم می‌نویسید و دوست دارید مخاطب نیز متوجه این موضوع شود اما در عین حال از معدوم شدن محتوا پس از چند سال هم جلوگیری کنید. بهتر است در تاریخ گذاری تنها به روز و ماه اکتفا کنید و سال را ذکر نکنید.

پی‌نوشت۱: بیشتر سایت‌هایی (چه آموزشی چه خبری) که بررسی کردم از تاریخ کامل در پست‌های خود استفاده کرده بودند.

پی‌نوشت۲: حین جستجوهایم برای اینکه بفهمم آیا کسی در مورد این موضوع چیزی نوشته یا نه به یک سایت انگلیسی خوب رسیدم . در ضمن به نظرم این سایت برای وبلاگ‌نویسان منبع ارزشمندی باشه.