روند‌های کسالت آور

پیش نوشت: چند ماهی است که برای خواندن وبلاگ‌های مورد علاقه‌ام از فیدخوان inoreader استفاده می‌کنم. که علت اصلی آن هم سری مطالب فیدخوانی در یک پزشک و همچنین توصیه‌های محمد رضا شعبانعلی بود.

به نظرم از زمانی که از فید خوان استفاده می‌کنم خواندنم منظم‌تر شده و کمتر در وب هرز می‌چرخم. قبلا سایت‌هایی بود که دوست داشتم هر روز به آنها سر بزنم اما نمی‌شد و معمولا یادم می‌رفت. اما اکنون فقط کافیست صفحه فیدخوان را باز کنم تا پست‌های جدید تمامی وبلاگها و سایت‌هایی را که دوست دارم یکجا ببینم.

شروع بحث

داشتم پست‌های جدید دوستان متممی را می‌خواندم که، نوشته‌ی یکی از دوستان نظرم را جلب کرد. خواستم آن را لایک کنم و نه حتی کامنت بگذارم. با این پیغام که به منظور صحت رای باید ابتدا ثبت نام فرمایید، رو به رو شدم. برایم تعجبی نداشت و گفتم ایرادی ندارد ثبت نام می‌کنم. روی لینک ثبت نام که کلیک کردم در عین ناباوری با صفحه زیر روبه رو شدم.

فرم ورود

پیش خودم گفتم این همه اطلاعات را می‌خواهد فقط برای یک لایک کردن! باز هم گفتم ارزشش را دارد و تمامی مراحل را انجام دادم. وقتی دوباره برگشتم که لایک کنم پیغامی به این مضمون برایم نمایش داده شد که .برای اطمینان از درستی ایمیل باید بر روی کد تاییدیه‌ای که به ایمیل شما فرستاده شده کلیک کنید. این کار را هم کردم تا بلاخره توانستم یک لایک ناقابل زیر پست دوستم بگذارم .

بعضی از برنامه‌ها بدون در نظر گرفتن مخاطب و کسی که از آن استفاده می‌کند، برای داشتن اطلاعات کامل از مخاطب آنچنان روندها را طولانی می‌کنند که معمولا در اوایل کار از ادامه آن منصرف می‌شوی.

 

 

3 دیدگاه برای“روند‌های کسالت آور

  1. سلام دوست عزیز! ممنونم که به صفحه ام سر زدی و نظرت را گفتی. راستش در این مدتی که در بیان مینویسم به شکل غم انگیزی دچار بازخوردنگرفتن شده ام! خیلی ناراحت کننده هست. گاهی لینک مطالبم را در گروههایی میگذارم ویک عالمه بازخورد مثبت میگیرم یا نقد میشنوم که هر دو خوشایند است و به آدم حس ” بودن” و “نامرئی نبودن” میدهد اما در خود وبلاگ نه. افراد خیلی خیلی کمی هستند که نظرشان را بگویند و همین باعث شده همیشه با کمی دلخوری بنویسم از ستمکاری مفت خوانان خاموش! از پیام شما متوجه شدم که ظاهرا در این وبلاگ کامنت گذاشتن روند دشواری دارد. حقیقتش من هیچ تنظیم خاصی در مورد کامنتها انجام نداده ام و هر چه هست پیشفرضهای بیان هست. حتما بررسی میکنم و همینجا اطلاع میدهم. و یک اعتراف دیگر این که من با سیستم فیدخوان اصلا آشنایی ندارم. قبلا آن پست یک پزشک را دیده بودم ولی دقیق متوجه نشدم. اگر روزی تصمیم به کار خیر ویژه ای گرفتید این نوجوان دیروزی را با این “پیوند دهنده ” آشنا کنید، ممنون میشوم

    1. سلام نجمه
      به نظرم نجمه ما باید بهترین و راحترین بستر رو برای مخاطب فراهم کنیم. همین که مخاطب مطلب ما رو بخونه بیشترین ارزش رو داره. به عقیده‌ی من قسمت لایک و کامنت بیشتر برای راحتی و قرار دادن امکانات برای مخاطب است تا برای گرفتن لایک و کامنت برای ما. یعنی هیچوقت نباید از نگرفتن بازخورد ناراحت باشیم.
      حتما بررسی کن و در صورت امکان این روند طولانی رو حذف کن. در مورد فیدخوان هم روند کار رو به همین ایمیلی که اینجا گذاشتی میفرستم. البته هفته اول یه خرده سخته کار کردن باهاش ولی کم کم راه میفتی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *