تا نشنویم نمی‌ توانیم حرف بزنیم

دو سه روزی است که بیشتر وقتم را صرف خواندن کتاب سه جلدی تاریخ زبان فارسی نوشته پرویز ناتل خانلری می‌کنم تا بتوانم ادامه پست‌های تاریخچه پیدایش خط و نوشتار را بنویسم. حین خواندن کتاب به نکته جالبی برخوردم و آن اینکه تا نشنویم نمی‌توانیم حرف بزنیم. نکته ای که حداقل من هیچوقت به آن فکر نکرده بودم.

این همان علتی است که کر و لالی همراه یکدیگر و شخص چون نمی‌شنود نمی‌تواند حرف بزند. واگرنه تمامی اعضای حرف زدن را داراست.

خانلری می‌گوید صاحب قابوس‌نامه در این باب نکته‌ای دقیق آورده آنجا که می‌گوید:

« مردم از شنیدن، سخن‌گوی شوند. دلیل بر او آنکه اگر کودک از مادر زاید و او را در زیر زمین برند و همانجا پرورند، و مادر و پدر و دایه با او سخن نگویند و سخن کسی نشنود، چون بزرگ شود لال بود، و هیچ سخن نداند گفت. تا به روزگار دراز می‌شنود. آنگاه بیاموزد. دلیل دیگر آنکه کودکی که کر از مادر زاید هیچ سخن نتواند گفت. نبینی که همه لالان کر باشند؟ »

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *